KRAK

KRAK 
(2008)

Een tijdje geleden besloot ik dat het voorzichtig aan tijd werd voor bewegen. Ik deed het rustig aan en begon met een soort van zelfverzonnen yoga. Ik zat op de grond en deed iets dat weliswaar geleek op yoga maar daar niets mee te maken had. Het beste bewijs hiervoor was het moment dat mijn been een duidelijk ‘krak’ liet horen. Als je ‘krak’ hoort en het komt uit je been, dan is dat meestal slecht nieuws. Maar ik had betrekkelijk weinig last van de directe gevolgen van ‘krak’.
Ik besloot dat de ‘krak’ een vergissing was geweest en ging over op de orde van de dag.

Maar dat lijkt mij nu lelijk op te breken. Ik heb enorme last van mijn knie en hobbel als een hoogbejaarde trappen op en af. Ook aan de achterkant van mijn been is van alles aan de hand. Daar lopen spieren waarvan ik weliswaar altijd al vermoedde dat ze er waren maar die zich tot voor kort opvallend stil hielden.
Nu laten ook deze spieren zich echter niet langer onbetuigd en samen met de ‘krak’ knie roepen ze de hele dag treiterend ‘Had dan wat aan sport gedaan, nu is het te laat !!’.
Ik ben niet voor één gat te vangen en kocht een zalfje met glucosamin. Dat is heeeeel erg goed voor spieren en gewrichten. Dat zeg ik ook wanneer ik het op de spieren en gewrichten smeer. “Het is heeeeel goed voor jullie en ook nog eens heeeeel duur’ zeg ik ‘en nu ophouden met klieren’.
Even lijkt het beter te gaan. Maar na een kwartier begint de pijn terug te komen.

Terwijl ik jammerend door de knieen ga om de sla uit de groentelade te halen kijken de kinderen bezorgd op van het jeugdjournaal.
‘Gaat het wel…?’ vragen ze met een mengeling van bezorgdheid en irritatie.
Ik leg ze uit dat ze nog maar even van me moeten genieten, het kan immers elk moment afgelopen zijn. Of iets in die trant maar dan minder erg. Even is het stil.
‘Weet je nog mam,’ zegt David dan, ‘dat je dat abces had, in je keel? Dat kan je je bijna niet meer voorstellen nu, he….?’

Maar ….. dat is mijn tekst ! De tekst “This too shall pass’ samengevat door een tienjarige. Ik vraag even door.
‘Het was anders wel lekker rustig, toen ik niet kon praten toch? ‘ vraag ik.
‘Rustig ? Saaai !! zul je bedoelen’ roepen ze, zo goed als in koor. Nog even navissend vraag ik ‘Dus ik ben leuker als ik praat ?” Hetgeen van twee kanten wordt bevestigd.

Terwijl ik al dankbaar zit te glimlachen komt er echter nog een na-gedachte van David …
’ Alleen als je gaat zingen, denk ik wel eens, kom maar op met dat abces……’

ziggyklazes.nl

journalistieke producties

https://ziggyklazes.nl
KvK: 343 56 804


Get in touch!

E-mail: info@ziggyklazes.nl
Tel: 06 54 21 88 13

online concept © hosting
R e m c o   R h e e   P r o d u c t i e s